titel
Ontdek de thema's... Kunst & LetterenOntdek de thema's... GeheugenOntdek de thema's... RetoricaOntdek de thema's... GeschiedenisOntdek de thema's... FilosofieOntdek de thema's... MystiekOntdek de thema's... EssaysOntdek de thema's... Over de natuur
alle uitgaven geordend op auteur alle uitgaven geordend op boek contact voor de pers voor de boekhandel prospectus Rights catalogue Foreign rights

houd mij op de hoogte
gebonden
vormgeving rudo Hartman

260 bladzijden
isbn 978 90 6554 4346
nur 640 | 320
€ 24,95
eerste druk


bestel
international order
omslag

'Een vertaling in het Nederlands is meer dan gerechtvaardigd omdat Lessing boven zijn onderwerp en tijd uitstijgt, en vooral boven zijn land en taal'
- Pieter Hoexum

'Een mijlpaal'
- Arnold Heumakers

'Voor Lessing is de toneelkunst de hoogste van alle kunsten omdat taal en beeldende presentatie er samenkomen'
- Luc Devoldere

'Uitstekende Nederlandse vertaling in een mooie en van uitgebreide aantekeningen voorziene uitgave'
- Laurent De Maertelaer


Lessing Laocoön
Over de grenzen van schilderkunst en poëzie



De Duitse toneelschrijver en criticus Gotthold Ephraïm Lessing (1729-1781) is een van de aantrekkelijkste denkers uit de Verlichting en een sleutelfiguur in geschiedenis van de moderne kunst.

Met zijn essay Laocoön (1766) is hij de eerste die het onderscheid tussen literatuur en beeldende kunst even eenvoudig als geniaal onder woorden brengt: beeldende kunst speelt zich af in ruimte, literatuur in tijd. Als uitgangspunt koos Lessing de beroemde beeldengroep in het Vaticaans Museum die de dood van de Trojaanse priester Laocoön verbeeldt. In de Aeneis van Vergilius schreeuwt Laocoön het uit, zodra hij het gif van de slangen in zijn lichaam voelt doordringen. In de beeldengroep lijkt de priester niet meer dan een zucht te slaken.

De dichter kan wat de beeldhouwer niet kan: een personage kan schreeuwen, doordat de lezer zich een aantal opeenvolgende gebaren voorstelt. Een beeld kan maar één moment uit de handeling weergeven. Als dit juist het ogenblik is waarop geschreeuwd wordt, staat het personage als het ware voor altijd bevroren met wijd open mond – een onvermijdelijk lelijk gezicht.

Laocoön. Over de grenzen van schilderkunst en poëzie is vertaald, ingeleid en van aantekeningen voorzien door Wessel Krul.

Dit is het zeventiende deel in de serie Filosofie & Retorica onder redactie van Keimpe Algra, Jeroen Bons, Wessel Krul, Marc van der Poel en Theo Verbeek.



Mail deze pagina



Naar boven, de hoofdpagina, disclaimer of het colofon